De passie van de Heer.

Hij gaf een bewijs van zijn liefde.

Ze stonden allen op en leidden Jezus voor aan Pilatus. Daar brachten ze de volgende beschuldigingen tegen Hem in: ‘We hebben vastgesteld dat deze man ons volk van het rechte pad afbrengt en de mensen ervan weerhoudt belastingen aan de keizer te betalen en dat Hij van zichzelf zegt de messiaanse koning te zijn.’
Pilatus vroeg Hem: ‘Bent U de koning van de Joden?’
Jezus antwoordde: ‘U zegt het.’

God laat zich kennen in... stilte.

Als we de gemeenschap met God in woorden proberen uit te drukken, zijn onze mogelijkheden beperkt. Maar diep in ons bidt Christus, meer dan wij ons kunnen voorstellen. Vergeleken met de intensiteit van dat gebed verdwijnt ons expliciete gebed bijna in het niets. Daarom neemt de stilte zo'n grote plaats in als we het hart van het gebed willen ontdekken. Hoewel God nooit ophoudt met ons te communiceren, zal God nooit proberen ons iets op te dringen. Gods stem is vaak als een fluistering, een ademtocht van stilte. In stilte in Gods aanwezigheid zijn, open voor de Geest, dat is al bidden. Het gaat er niet om dat we koste wat kost proberen een innerlijke stilte vinden door bijvoorbeeld een bepaalde methode te volgen om een innerlijke leegte te creëren. Het belangrijkste is een kinderlijke houding van vertrouwen te hebben, waardoor we Christus in staat stellen in ons te bidden. We zullen op een dag ontdekken dat we bewoond worden door een Aanwezigheid.

Men kan in het gebed beter één lange stilte houden- vijf of tien minuten - in plaats van verschillende korte momenten van stilte. En als diegenen die deelnemen aan het gebed niet gewend zijn aan de stilte is het wellicht goed dit van te voren uit te leggen, of na het lied dat voor de stilte gezongen wordt te zeggen: ‘Het gebed zal nu worden voortgezet met een ogenblik van stilte'.