Als je wil kan je ook rechtstreeks reageren op het blogbericht zelf, want daar kan je ook een reactie nalaten. ;)

Ik denk dat gelovige jongeren net actiever geloven tijdens de vakantie dan omgekeerd. Volgens mij zijn mensen sneller geneigd om naar GOLF te gaan dan naar Worship Alive. Allez, vaak reageerden de tieners met: "Spijtig dat het er al op zit! Wat moet ik na het kamp doen?"

Geloof gaat nooit met vakantie. Geloof heb je altijd, al vergeet je soms dat je gelooft. Je staat er soms niet meer bij stil dat de Heer er is met al zijn liefde.

Vertrouwen op God is als een spier. Hoe vaker je met Jezus praat, hoe sterker je je verbonden voelt met de Heer, en hoe gemakkelijker het is om elke dag samen met Hem op weg te gaan. Maar als je het verwaarloost, brokkelt het weer af.

Dan gaat het geloof even op rust, maar ergens diep vanbinnen blijft het zitten. Mijn geloof heeft zeven jaar gerust, tot ik op mijn eerste G.O.L.F. kamp, vijf jaar geleden, weer in vuur en vlam stond.

Elke dag leven met de Heer is geweldig. Maar raak je Hem toch kwijt, en is je geloof op rust, en je herontdekt Hem op een volgend G.O.LF. kamp of Worship Alive, of misschien wel in Paray-le-monial, dan mag je opnieuw die enorme liefde van Jezus ervaren.Lange tijd Jezus of God niet meer gesproken, en dan terug je welkom voelen. Dat is buitengewoon fantastisch en je staat ervan versteld hoe trouw Jezus wel kan zijn.

Zo zie je maar, dat zelfs als ons geloof even met vakantie is, het een bron van intense vreugde is als het bruingebakken terugkomt, met vrolijke kleurrijke kleren en een leuke zonnebril op. Dan kan je het geloof omarmen en zeggen "Welkom thuis!".