Ik denk dat dit voor een stuk komt omdat de mensen van vandaag denken dat ze vrij zijn.
Ofja, denken... Ze worden het door de media (kranten, televisite, films, radio...) eigenlijk ingelepeld in de mond.

Men gaat ervan uit,  als je gelooft in God (van eender welke godsdienst) dat je een naïeveling bent, die alles gelooft. Dat je manipuleerbaar bent enzo...

Hoe denk je dat wij zouden denken, indien we niet werden opgevoed door gelovige ouders, of geen gelovige vrienden rondom ons hadden? We zouden net hetzelfde denken als de gemiddelde modale bevolking.

Ze keren zich gewoon af van alles wat godsdienst is, omdat ze dan denken dat ze dat niet aangezien worden als naïeveling,manipuleerbaar.
En dit wordt alleen maar versterkt door de verschillende mediabronnen vind ik.

Ook denk ik dat het wat te wijten is aan respect voor het geloof. Ik vind dat er zeer veel parochies zijn dat de priester vliegensvlug over bepaalde 'belangrijke' delen gaat in de eucharistie. Of de priester wil dan modern overkomen, en verandert het hele eucharistiegebeuren naar zijn eigen zin...
Maar als er bepaalde priesters zijn die al een mis respectloos doen, waarom zouden de mensen dan nog respect moeten hebben?
Ik denk, moest men beginnen met de mis eens weer respectvol te doen, en terug eens uitleggen aan de mensen hoe het in elkaar zit, dat er  weer automatisch meer respect zou komen. En als er meer respect is, dan zullen er ook zeker meer mensen naar de mis gaan.

Verder vind ik dat onze Belgische regering er toch maar meer en meer in slaagt om stukje voor stukje ons Christelijk geloof te verbannen uit meer en meer dingen.
In sommige gevallen vind ik dat wel goed, want ik ben wel voor een scheiding van geloof en politiek bestuur, maar ik vind dat ze het ook niet te ver mogen drijven.

Verder denk ik ook dat het komt omdat de mensen gewoon weg niet meer weten wat het Christelijk geloof inhoudt. Moesten de mensen terug snappen hoe het allemaal in elkaar zit, dan zouden ze misschien ook terug geïnteresseerd zijn om opnieuw te kiezen voor ons geloof, te kiezen voor Christus.
Maar hoe kunnen de toekomstige generaties nog veel kennen over ons geloof, als tegenwoordig de godsdienstles meer zedenleer is dan Godsdienst. Want tegenwoordig mijdt iedere leerkracht alles wat gaat over het geloof, en geven ze in de plaats stukjes over vriendschap, pesten, seksualiteit...
Niet dat ik dat niet belangrijk vind, maar zoiets vind ik geen godsdienst meer...

Ik denk ook, moest je eens alle katholieke scholen aflopen van Vlaanderen, en kijken waar er nog een Eucharistieviering wordt gedaan bij feestagen, of bij het begin of het einde van het schooljaar, dat je zou merken dat ze toch een zeldzaam exemplaar zijn geworden?
Tegenwoordig zijn het enkel bezinningen die ze geven.

Ok, tis mss wat een lang antwoord, en kheb ook wat afgeweken van je vraag, maar kheb toch een deel van mijn mening omtrent je vraag beantwoordt. 

Verder denk ik ook dat het komt omdat de mensen gewoon weg niet meer weten wat het Christelijk geloof inhoudt. Moesten de mensen terug snappen hoe het allemaal in elkaar zit, dan zouden ze misschien ook terug geïnteresseerd zijn om opnieuw te kiezen voor ons geloof, te kiezen voor Christus.

Hebben we eigenlijk niet meer nood aan "plaatselijke profeten"? Charismatische figuren die de mensen kunnen wegwijzen in het christelijk geloof? En hebben we nood aan kleinere gemeenschappen van mensen die het individualisme achterwege laten? Ik denk ook dat het die vermeende keuzevrijheid en de nadruk op het individu die ervoor zorgen dat religies sterven...

Ik ga hier ook volledig akkoord met je uitspraak.
Het is misschien geen zo'n goed voorbeeld dat ik nu ga geven, maar ik zie er toch een voorbeeld in.

Kijk maar eens naar Frankrijk, en nog enkele landen waarschijnlijk, maar kweet niet goed welke landen. Maar daar krijgt de Emmanuelgemeenschap steeds meer oproepen enzo waar mensen van de gemeenschap naar parochies worden uitgestuurd om de parochiepriesters te helpen ondersteunen.
Veel van die gezinnen zijn dan ook jonge gezinnen, die nog kinderen hebben.
En het heeft wel degelijk zijn effect, want in bepaalde streken in Frankrijk begint het geloof helemaal opnieuw te leven.
Eigenlijk is het dus niet nodig dat er plots een 'super-profeet' is die iedereen verzameld. Maar enkele gewone mensen zoals wij, die blijven meehelpen en andere mensen motiveren zijn voldoende om onze godsdienst te doen herleven.

Welja, ik denk dat dat vooral haalbaar is in kleine gemeenschappen zoals gehuchten of dorpen waar de kerk nog in het midden staat. Maar in grote nieuwe wijken of steden is het moeilijk om een band te hebben met de mensen aangezien haast iedereen daar op zichzelf leeft en het privéleven (of toch op levensbeschouwelijk vlak) afschermt van de buitenwereld.

Een ander vraagje; zouden gelovigen meer moeten "samenhokken"/dichter bij gelijkgezinden wonen of zou dat een nefast effect hebben?

Het heeft niet meteen met keuzes te maken, maar is wel een voorbeeld van hoe mensen nood hebben aan religie, meer zelfs, het is levensnoodzakelijk.

Donderdagmorgen, Gasthuisberg, Leuven. De droogste, puur wetenschappelijkste  prof ever geeft een zoveelste uitleg over geneesmiddelen, dit keer zijn het anti-deperssiva. Op het eind van de les, als de helft al niet meer aan het luisteren was, zei hij het volgende

"Het is duidelijk dat er steeds meer mensen depressief zijn. Een verdubbeling bij 20 jaar geleden ! Waaraan zou dat liggen ? Dat mensen meer pillen slikken, tot daar aan toe, daar heeft marketing  mee te maken. Maar nièt het depressief zijn zelf. Zou het te maken hebben, met de achteruitgang van religie de laatste jaren ? Mensen zijn niet meer bezig met spiritualiteit, ze nemen er geen tijd meer voor. Een roze pilletje zal mensen heus niet van hun depressie afhelpen."

Dit is zo bijzonder, omdat tot nu toe nog maar enkelen het hadden gewaagd om over religie te spreken, en dan enkel maar in negatieve zin. Het lijkt wel of dit het grootste taboe ooit is, want andere onderwerpen werden wel aangekaart : homeopathie, seks, zelfdoding, abortus, euthanasie, proefdieren, noem maar op.  Toch vreemd, precies of ze lopen weg van hetgeen ècht belangrijk is in het leven.